Reisfilms buiten het seizoen; de trend van 2027?

Waarom ik de Dolomieten juist buiten het hoogseizoen ga filmen

Wanneer je aan de Dolomieten denkt, zie je waarschijnlijk groene bergweiden, strakblauwe luchten en zonovergoten wandelpaden voor je. Of juist besneeuwde bergtoppen, skipistes en sfeervolle berghutten. De zomer en winter zijn niet voor niets de populairste seizoenen in dit indrukwekkende Italiaanse berggebied.

Toch reis ik dit jaar bewust op een ander moment naar de Dolomieten. In oktober ga ik er met de camper op pad om te wandelen, te filmen en vast te leggen hoe het gebied eruitziet wanneer de grootste drukte voorbij is. De zomer loopt op zijn einde, het wintersportseizoen moet nog beginnen en de natuur bevindt zich precies tussen twee werelden.

Misschien is dat tussenseizoen juist wel het mooiste seizoen van allemaal. En natuurlijk komt hier weer een prachtige reisfilm van in samenwerking met www.camper-verhuur.be.

De bergen laten een ander gezicht zien

In de zomer zijn de bergweiden frisgroen en staan de bekende wandelroutes vol met hikers. In oktober verandert het landschap zichtbaar. De lariksen kleuren van groen naar geel, oranje en uiteindelijk roestbruin. Op grotere hoogte kan ondertussen de eerste sneeuw vallen.

Daarmee ontstaat een bijzonder contrast: warme herfstkleuren in de dalen en bossen, met daarboven de grijze rotswanden en mogelijk al witte bergtoppen. Voor een videomaker is dat natuurlijk een geweldig kleurenpalet.

De officiële toeristische organisatie van Val Gardena noemt deze periode niet voor niets de “Burning Dolomites”. Vanaf halverwege september veranderen de lariksen van kleur en zorgt het diepere herfstlicht ervoor dat de bleke rotsformaties tijdens zonsopkomst en zonsondergang rood en oranje oplichten. Het verschijnsel waarbij de Dolomieten lijken te gloeien, wordt ook wel ‘enrosadira’ genoemd.

Dat licht is een belangrijke reden waarom ik juist in oktober wil gaan filmen. De zon staat lager dan midden in de zomer, waardoor het licht langer zacht blijft en meer structuur zichtbaar maakt in het landschap. Schaduwen worden langer, reliëf wordt duidelijker en de bergen krijgen veel meer diepte. Waar hard zomerlicht een landschap soms vlak kan maken, kan herfstlicht juist extra sfeer toevoegen.

Rust verandert niet alleen de reis, maar ook de film

Een andere belangrijke reden om buiten het hoogseizoen te reizen, is de rust. Bekende locaties zoals de Drei Zinnen, Seceda en Lago di Braies kunnen in de zomer behoorlijk druk zijn. Dat hoeft een mooie ervaring niet onmogelijk te maken, maar het verandert wel hoe je een plek beleeft én vastlegt.

Als videomaker ben ik voortdurend op zoek naar standpunten, beweging en momenten die een bestemming karakter geven. Op een druk wandelpad moet je vaak wachten tot mensen uit beeld zijn of genoegen nemen met een compositie die anders is dan je oorspronkelijk voor ogen had. Buiten het hoogseizoen ontstaat er letterlijk en figuurlijk meer ruimte.

Ik kan langer bij een standpunt blijven, wachten tot het licht goed valt en een camerabeweging opnieuw uitvoeren zonder dat ik daarmee tientallen andere wandelaars in de weg loop. Ook voor drone- en FPV-opnames biedt een rustigere omgeving creatieve voordelen, uiteraard alleen waar vliegen is toegestaan en de omstandigheden veilig zijn.

Maar het gaat niet alleen om lege beelden. Rust is ook onderdeel van het verhaal. Het geluid van voetstappen op een bospad, wind door de bomen, een kabbelende bergbeek of juist de stilte op een uitzichtpunt: zulke details kunnen een kijker het gevoel geven dat hij zelf in het landschap staat.

De regio rond de Drei Zinnen omschrijft de periode van september tot november als de “Golden Autumn”: een seizoen van goudkleurige lariksbossen, heldere vergezichten, stilte, lokale tradities en regionale gerechten. Dat is een heel ander verhaal dan de energieke drukte van de zomer, maar visueel zeker niet minder interessant.

Buiten het seizoen betekent ook buiten de vanzelfsprekendheid

Reizen in oktober heeft natuurlijk niet alleen voordelen. Het weer in de bergen kan snel omslaan en temperaturen verschillen sterk tussen het dal en grotere hoogtes. Een zonnige herfstdag kan worden gevolgd door regen, mist of sneeuw.

Voor een productie vraagt dat om flexibiliteit. Ik kan vooraf een shotlist maken, maar de bergen bepalen uiteindelijk wat er mogelijk is. Misschien levert een geplande zonsopkomst geen kleurrijke hemel op, maar hangt er wel dramatische bewolking tussen de rotswanden. Misschien maakt sneeuw een hoge wandelroute onbegaanbaar, terwijl lager in het dal ineens een compleet nieuw landschap ontstaat.

Juist die onvoorspelbaarheid trekt me aan. Ik wil niet alleen het perfecte ansichtkaartbeeld najagen, maar vastleggen wat deze periode werkelijk bijzonder maakt. Mist, nattigheid en een eerste laag sneeuw zijn geen mislukte omstandigheden. Ze kunnen een film juist spanning, mysterie en karakter geven.

Tegelijkertijd moet veiligheid altijd belangrijker blijven dan het beeld. De officiële weerdienst van Zuid-Tirol publiceert zowel verwachtingen voor de dalen als apart bergweer en actuele metingen van temperatuur, wind en sneeuwhoogte. In oktober zal ik mijn planning dus per dag en soms zelfs per uur moeten aanpassen.

Een ander soort voorbereiding

Ook praktisch vraagt het tussenseizoen om meer voorbereiding. Een deel van de kabelbanen, berghutten, campings en horecagelegenheden sluit na het zomerseizoen tijdelijk de deuren. Sommige wandelingen die in de zomer eenvoudig bereikbaar zijn met een lift, vragen in oktober daardoor ineens aanzienlijk meer hoogtemeters.

Een berghut die op een website staat, is bovendien niet automatisch geopend. Openingstijden verschillen per locatie en kunnen door het weer veranderen. Dat betekent dat ik vooraf goed moet controleren welke routes realistisch zijn en voldoende eten, drinken en warme kleding moet meenemen.

Voor de filmproductie geldt hetzelfde. Kou heeft invloed op accu’s en snel wisselende omstandigheden vragen om materiaal dat tegen een stootje kan. Tegelijkertijd wil ik als wandelaar niet onnodig veel gewicht meenemen. De uitdaging wordt dus om een compacte set samen te stellen waarmee ik zowel snel kan reageren als kwalitatief hoogwaardige beelden kan maken.

Dat is precies waar verschillende soorten camera’s elkaar kunnen aanvullen. Een compacte camera is ideaal om snel een onverwacht moment te pakken of vanuit een bijzondere hoek te filmen. Voor zorgvuldig opgebouwde landschapsbeelden en verschillende brandpunten blijft een grotere camera met verwisselbare lenzen waardevol.

Niet ondanks, maar dankzij het seizoen

Bestemmingen worden vaak gepromoot met hun meest voorspelbare omstandigheden: blauwe luchten, groene landschappen en volop geopende faciliteiten. Begrijpelijk, want dat is het beeld dat veel reizigers graag zien.

Toch denk ik dat buiten het hoogseizoen juist een eerlijker en interessanter verhaal kan ontstaan. De Dolomieten zijn dan niet alleen een verzameling bekende uitzichtpunten. Het landschap verandert, de stilte keert terug en lokale dorpen komen los van de grootste toeristenstroom.

Voor toeristische organisaties kan dergelijke content bovendien laten zien dat een bestemming meer is dan één piekperiode. Goede beelden van de herfst kunnen andere reizigers aantrekken: mensen die bewust voor rust kiezen, graag wandelen en niet afhankelijk zijn van zomerse temperaturen.

In oktober ga ik ontdekken of mijn verwachtingen kloppen. Ik hoop op goudgele lariksen, rustige trails, spectaculaire herfstluchten en misschien zelfs een eerste laag sneeuw op de bergtoppen. Maar vooral wil ik ruimte houden voor wat de Dolomieten zelf laten zien.

Want soms ontstaat de mooiste reisfilm niet wanneer alles volledig geopend, groen en voorspelbaar is. Soms ontstaat hij precies in die korte periode waarin het ene seizoen langzaam plaatsmaakt voor het volgende.